Aynı Duyguların Farklı Yansımaları
Apartmanın kapısını son gücüyle iterek içeri girdi. Sadece bir kat çıkacağı merdivenler gözünde büyüdükçe büyümüştü. Hıçkırarak ağlamaktan yorulmuş, iç çekmesini durduramamıştı. Hastanedeki acı çığlıklar hala kulaklarında çınlıyordu. Kapının önüne geldiğinde; “Ama ben böyle anlarda güçlü duramam. İnsan bazen de kendini bırakmalı, acısını akıtmalı.” dedi içinden.
Beren, söylenerek yorgun bir şekilde eve girdi. Montunu çıkaramadan koltuğa çöktü. Gözleri ve burnu kızarmış, saçları dağılmıştı. Teyzelerinin vefat haberi bu sabah gelmişti. Ev sessizdi ama Beren’in içi hiç susmuyordu.
Sibel mutfaktaydı ve kapının çelimsiz açılmasından gelenin Beren olduğunu anladı. Ocağın altını kapattı, çaydanlığı düzeltti. Telefonu elinden düşmüyordu. Kim aradıysa kısa kısa cevaplar verdi. Ne ağladı ne de sesi yükseldi. Yüzü sakin görünüyordu, hareketleri ise yavaş ve netti.
Beren, ablasının bu halini fark ettikçe daha da gerildi. “Nasıl bu kadar sakin olabiliyorsun?” dedi bir anda. Sesi sert değildi ama doluydu. “Teyzemiz gitti, sen alışveriş listesi yapıyorsun.”
Sibel başını kaldırmadan; “Birilerinin ayakta kalması gerekiyor. Ev kalabalık olacak, insanlar gelecek.” dedi.
Beren içini çekti; “Ben böyle olamam, güçlüymüş gibi davranamam. Acımı içimde tutamıyorum.”
Cenaze evine girdiklerinde fark daha da belirginleşti. Beren, kapıdan girer girmez dağıldı. Sarılan herkese daha sıkı sarıldı ve ağladı. Teyzesinin ne kadar iyi biri olduğunu her sarıldığına anlattı.
Sibel ise kapının yanındaydı. Sandalyeleri çekti, etrafı toparladı. Gelenlerin sorularına cevap verdi. Kimse onun da teyzesi olduğunu ve kayıp yaşadığını düşünmedi.
Beren bir ara dayanamadı. “Sanki senin teyzen değilmiş gibi.” dedi. Sibel bir an durdu. Sonra sessizce cevap verdi: “Şu an hissedersem, yapamam.”
Cenazenin üzerinden bir hafta geçti. Ev yavaş yavaş sakinleşti. Beren yorgundu ama hafiflemişti. Ağlamış, konuşmuş, duygularını da acısını da paylaşmıştı. Acısı onu terk etmese de ağırlığı azalmıştı.
Sibel ise bir sabah uyanmakta zorlandı. Göğsünde bir ağırlık vardı. Teyzesinin mutfağında oturdu ve uzun uzun tezgahın üzerini seyretti. Elindeki bardağı bırakıp, kimse yokken ağlamaya başladı. Sessiz, uzun, derin bir ağlama oldu.
Beren o an anladı. Sibel duyarsız veya çok güçlü değildi, sadece bekletmişti. Acısını saklamış, sanki sırası gelince yaşamak için bekletmişti.
Akşam birlikte otururken, Beren sessizliği bozdu. “Herkes aynı anda ağlamak zorunda değilmiş.” dedi.
Sibel başını salladı. “Ama herkes ağlıyor. Kimi önce, kimi de sonra…”
İkisi de sustu. Teyzelerinin yokluğu aynıydı ama yaslarının zamanı farklıydı.
Her insanın duygularını yaşayış şekli birbirinden farklıdır. Bu, andaki tepkileri de farklı kılar. İnsanın tek bir anına bakarak onun hakkında yargıya varmak haksızlıktır. Bir cenazede en çok ağlayan kişi ölenin en yakını olmayabilir. Ya da en çok üzülen en sakin kalan olabilir. Tıpkı bir düğünde en çok eğlenenin de en sevinen olmadığı gibi.
Herkesin acısını ve sevincini yaşaması da göstermesi de farklıdır. Kimisinin sevinçten içi içine sığmaz, akla hayale sığmayan şeyler yapar. Kimisi ise iyi haberde de kötü haberde de donakalır. Sevinmesi için de üzülmesi için de zamana ihtiyacı vardır. Acı ya da mutluluk, her ne duygu ise bir demlensin ister.
Mesele bu farklılıklar içinde birbirini anlamaktan geçer.
Mesele yargılamadan birbirinin yanında olmaktan geçer.
Mesele bu farklılıkları kabul edip beraber yürümekten geçer.
Çünkü acı da mutluluk da karşıdaki insan anlaşıldığında doğru yaşanır.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (52)
Çiğdem S. dedi ki
27 Şubat 2026İnsanın tek bir anına bakarak yargıya varmak haksızlıktır. Ne güzel anlatılmış. İnsanları çoğu zaman ilk tanışma da etiketliyoruz. Farklı olduğumuzu anlasak çok şey değişecek..
Esin E dedi ki
24 Haziran 2026İnsan detaylarda saklı değil mi 🌺
Filiz A. dedi ki
24 Haziran 2026Andaki davranışlara verilen tepkilerimiz ile hayatta neleri kaçırıyoruz aslında
Cansu M. dedi ki
27 Şubat 2026Kim Kimdir bilmek gereksiz kızgınlıkları ve tartışmaları azaltıyor...
hayriye mollahasanoğlu dedi ki
27 Şubat 2026Farklılıkları anlayınca hayat anlam kazanmaya başlıyor
Mizgin ilgin dedi ki
27 Şubat 2026İnsan tanıyınca anlaşıldığını ve anladığını yeni fark ediyor..
Beril dedi ki
27 Şubat 2026İnsanlardaki bu farklılıkları anlayamadıkça ön yargılar içinde yaşıyoruz.
Miray Uyumaz dedi ki
28 Şubat 2026Herkes kendi rengiyle farklı ve bu farklılıklarıyla güzel. Esas olan farklı renklerle uyum içerisinde yaşabilmek🌿
Gülhan Aydın dedi ki
28 Şubat 2026Ne kadar güzel anlatmışsınız, yaşadığımız ama izah edemediğimiz duygularımız.
Sinem K dedi ki
28 Şubat 2026Duygunun dışarıdan görünen hali bizi yanıltabilir. Kimi organize olur, kimi ağlar am ikisi de yas tutar. Önemli olan, birbirimizin farklılığını kabul edip yanında kalabilmektir.
Algılamak , anlamak , yargılamaktan çok çok önemli …Zehra A dedi ki
24 Haziran 2026Neyin neyden kaynaklandığını bilmek insanı çok rahatlatıyor ve insanları bir arada tutuyor
Ayşe Neslihan D. dedi ki
28 Şubat 2026Acılarımızı bile farklı yaşıyoruz aslında. Ne güzel anlatılmış...
Demet K. dedi ki
6 Mart 2026Aynı olay, aynı duygular ama farklı tepkiler... Bu durumu anlayıp kabul edebilsek, hayata dair beklenti yönetimini de halledebiliriz değil mi?
Bircan Ç. dedi ki
28 Şubat 2026Farkı fark edebilmek ne kadar kıymetli, buz dağının ardındakini fark edebilmek için çabalamak sonunda süreci farklılıkları yönetilmeyi sağlıyor🍃
Şükran Koçer dedi ki
28 Şubat 2026Ne güzel anlatmışsınız, teşekkürler. Farklılıkları anlamak, avantajlarını görebilmek marifet gerçekten. Hem olgunluk hem de sağlıklı ilişkiler kazandırıyor ;)
Ayşe B dedi ki
1 Mart 2026Her insan karşılaştığı olaylara aynı tepkileri vermiyor. Bunu anladığımızda karşımızdakini suçlamaktan da vazgeçmeye başlarız.
Sena Nur Söme dedi ki
1 Mart 2026Bu yazı annemin cenazesinde kuzenlerimin tepkilerini yansıtıyor… demekki üzülmüyor değiller… duygulari demleniyor…
Ozlem Ç dedi ki
26 Temmuz 2026Acı öyle ağır olduğunda anlamak daha zor olabiliyor…
Emine K. dedi ki
1 Mart 2026Aynı anneden doğsak bile hayattaki tepkilerimiz farklı olabiliyor. Bu da aslında bizi bir sonraki adıma hazırlayan bir süreç gibi geliyor. Denge ne güzel işliyor.
Meltem Polat dedi ki
1 Mart 2026Biryerde zamanın kısalığı ve uzunluğu duygularla ilgili diye bir yazı vardı. Herkesin duygusunu yaşaması, göstermesi farklı olabilir. Bazısı hemen olayın içine girerken, bazısına da kal gelir donup kalır. Ahh bu farklılıklar:)
Nursena dedi ki
24 Haziran 2026Dedemin cenazesinde halamın sadece sustuğunu çok sonra acısını gösterdiğini hatırlıyorum bende. Herkes her konuda farklılık gösteriyor.
G.A dedi ki
2 Mart 2026Aynı olayı yaşamak aynı tepkileri vereceğimiz anlamına gelmiyor. Ama herkes kendi sevincini, acısını, mutluluğunu kendince veriyor.
Derya ü. dedi ki
2 Mart 2026İnsan karşısındakini tanımadığında tepkiselleşebiliyor. Tanımadan ön yargıda bulunmak insanı incitebilir. Tanıyıp kabul edince daha güzel bir ilişkilerimiz oluyor aslında
Sevim A. dedi ki
2 Mart 2026Aynı olayı yaşayan iki kardeş, farklı farklı verilen tepkiler...Davranışın sebebini anlayınca sanki zihin rahatlıyor gibi öyle değil mi?
elmas a. dedi ki
3 Mart 2026İnsanı anlamanın en iyi yolu farkını anlamak..
Filiz A. dedi ki
24 Haziran 2026Bazen insanları sırf bu yüzden çok kolay yargılıyoruz. Oysa ki herkes aynı tepkileri vermiyor... Bunu bir anlasak...
Nursena G dedi ki
3 Mart 2026Herkes her şeye aynı tepkiyi vermez. Seninle aynı tepkide yada aynı zamanda sevinmiyor üzülmüyor diye bu o kişiyi kötü biri yapmaz.
Filiz A. dedi ki
3 Mart 2026Gerçekten acıya ve sevince bile ne kadar farklı tepkiler verebiliyor insan. Tepki veremeyen kişi de eminim kendine şaşırıyor, çok çabuk tepki verene bakıp "ben neden böyle değilim?" Diyordur :)
Duygu Erkmen dedi ki
4 Mart 2026İnsan acısını da farklı yaşıyor. Birbirimizi anlamaya çalışmak gerçekten bu farklılıkları fark etmekle başlıyor.
Sera Ö. dedi ki
5 Mart 2026Bizler insanları kendi tepkilerimize göre nasıl da yanlış şekilde yargılıyoruz? Ne acı gerçekten
Büşra Bayrak dedi ki
11 Mart 2026İnsanların duygularını ifade ediş zamanları bile farklı. Anlayanadığımız yeri aydınlatmış
Deniz y. dedi ki
18 Mart 2026Problem yaşadığımız nokta da buradan başlıyor, benim gibi üzülsün, benim gibi tepki versin. Benim beklediğim zamanda işleri bitirsin. Halbuki farklıyız, ve bunu kabul etmediğimiz sürece de zorlanıyor olacağız 🫠
Sera Ö. dedi ki
13 Nisan 2026Benim beklediğim zamanda işlerin bitmemesine sabır ayrı bir beceri değil mi?
Sevgi Ç. dedi ki
16 Nisan 2026İyi ki farklılıklarımız var birimiz çok üzgünken o duyguyu yaşarken yapılması gereken şeylerle meşgul olan birinin olması çok büyük bir konfor değil mi?
sunay akkaya dedi ki
30 Nisan 2026Bazı insanlar gerçekten duygusunu hemen dışarıya atıyor bazıları da kendi içinde yaşıyor. Kendi içinde yaşayanı bir türlü çözemedim. Onun da dezavantajı nedir?
Pınar Y. dedi ki
1 Mayıs 2026Anlayınca, hissedince ve hakikaten karşı tarafı iyi gözlemlediğinde onun neden o davranışı yaptığını ön yargısız kabul ediyorsun, işte o zaman o ilişki tadından yenmez oluyor. Çünkü anlayış ve hoşgörü iyi ilişkilere sürüklüyor yürekleri... Teşekkürler 🌸
Tuba O. dedi ki
17 Haziran 2026İşte insan duyguları çok aktif olduğunda bunu göremeyebiliyor bazen. O zaman duyguları da pasifleştirip, karşımızdakini anlamaya çalışmalıyız.
Şira... dedi ki
1 Mayıs 2026Bu farklılıklardan dolayı cenazeye gelenler de birinin ağlamasını aşırı bulundu birisinin akıtamadığı gözyaşını. Kimseyi yargılamamak adına etkili bir yazı olmuş...
Emine K. dedi ki
6 Mayıs 2026Aynı acı farklı tepkiler. Toplumda kabul gören tepki gibi tepki vermemenin de normal olduğunu fark edebilmek ne büyük konfor.
Feyza Ç. dedi ki
10 Mayıs 2026Hayat, duygularını demlendirenler ile bekletemeyenlerin hikayeleri ile dolu.
MERVE AYDINLAR dedi ki
11 Mayıs 2026karşı taraf bizimle aynı tepkiyi vermeyince ne çabuk eleştirebiliyoruz.. oysa onun o halde içindekileri bilemeyiz.. yalnızca öyle zannediyoruz...
Şükran Ç. dedi ki
13 Mayıs 2026İnsanlar aynı olayı yaşasalar da verdikleri tepkiler birbirinden farklı farklıdır. Karşımızdakinin bizimle aynı tepkiyi vermiyor oluşu onun üzülmediği ya da sevinmediği anlamına gelmez. Sadece duygularını bizden farklı dışarıya yansıttığı anlamına gelir... İnsan bu bilgiyi bildiğinde insanları bir kalıba sığdırmaktan, onlara önyargılı yaklaşmaktan vazgeçiyor...
Zg. dedi ki
16 Mayıs 2026Güzel bir yazı olmuş…👏🏻
Elif C. dedi ki
30 Mayıs 2026Ne kadar tanıdık... Ablamla ben kadar tanıdık :) Benzer olaylarda benzer tepkiler. İnsanız ve ne kadar benziyor yaşadıklarımız.
Tuba O. dedi ki
17 Haziran 2026Bu yazanlar yaşandı.. Kardeşim ve benim hikayem sanki..
Aynı olaya farklı tepki verebileceğini, ve bu tepkilerin çok doğal olduğunu kabul ettiğinde çok rahatlıyor insan.ElmasA dedi ki
24 Haziran 2026Ne kadar güzel bir yazı Sibel’de kendimi gördüm.. Bazı duygular hemen, bazı duygular zamanla yaşanır..
Zg. dedi ki
24 Haziran 2026Görev bilinci ile davrananlar bazen duygularını erteleyebiliyor. Farklılıklar başka başka güzel tonlar. Yeri ve zamanında iyi niyetlerle kullanıldığında. Emeğinize sağlık💕
Ayşe B. dedi ki
24 Haziran 2026Andaki tepkilerine bakarak bir yargıya varmak gerçekten iliskilerimizde çok büyük düğümlere sebep olabiliyor. Anlamaya çalışmak ve öncesi sonrası ile birlikte değerlendirmek gerekiyor.
Firuze dedi ki
24 Haziran 2026İnsanı tanımak ne güzel🫠🫠
Firuze dedi ki
24 Haziran 2026İnsanı tanımak 🫠
Sukran Gokhan dedi ki
7 Temmuz 2026Biz sadece farklıyız ikimizde insanız bazısı acısını erteliyor bazısı düzeni erteliyor....
Ozlem Ç dedi ki
30 Temmuz 2026Acıda da mutlulukta da karşı tarafa zaman tanımak...Herkesin zaman ihtiyacı bile farklı...