GÖKKUŞAĞI OLABİLMEK
Bütün gün yağan yağmur dinmiş, toprak ve deniz kokusu birbirine karışmıştı. Bulutların arasından sızan bahar güneşi, iş merkezinin cam cephelerinde kırılarak çoğalmıştı. Denizle gökyüzünün birbirine karıştığı noktada beliren gökkuşağı dikkatini çekti. Renkler yan yana duruyor, biri diğerini gölgelemiyordu. Furkan, bu manzarayı izlerken çalıştığı ofisi düşünmeye başladı. Aynı binada, aynı masalarda ve aynı projede çalışan insanların anlaşmakta neden zorlandığını merak etti.
Furkan, şef pozisyonunda çalışıyordu. İşlerin düzenli ilerlemesini sever, netlik arardı. Bir işin doğru yapılıp yapılmadığını anlamak için çizelgeyle çalışırdı. Tablolar ve yıllara göre gelişimi gösteren grafikler, Furkan için bir yol haritasıydı.
Elif, ekipteki en konuşkan kişiydi. Toplantılarda söz almayı sever ve ses tonuyla karşısındakini ikna etmeye çalışırdı. Bazen konuşulmayan ama tonlama ve vurgu ile hissedilenler onun için çok önemliydi. Bir şeyin “nasıl” söylendiğine bakar ve o kararın doğru mu yanlış mı olduğunu anlardı. Düşüncelerini uzun uzun anlatmaktan yorulmaz ve karşıdakinin de kestirip atmadan, detaylı konuşmasını isterdi.
Mert ise daha sessiz kalmayı tercih ederdi. Ortamdaki havayı hemen hissederek etkilenirdi. Konuşmaktan hoşlanmadığı için, toplantılarda pek söz almazdı. Ağırkanlı görünse de uygulamada gayet pratikti. “Az laf çok iş” cümlesi, Mert için söylenmişti.
Bir hafta sonra önemli bir proje sunumu vardı ve bu toplantıya birlikte hazırlanıyorlardı.
Furkan, proje sorumlusuydu ve çok titizleniyordu. Dosyaları incelerken gerildi ve “Bu dosyalar hâlâ neden tamamlanmadı?” dedi.
Elif, Furkan’ın sesindeki sertliği hemen fark etmiş ve yüzü asılmıştı.
Elif, “Bakalım hemen! Ama bu şekilde konuşunca problem çözülmeyecek değil mi?” dedi. Biraz sitemli, biraz da olgun bir tonlamayla Furkan’ı sakinleştirme çabasındaydı.
Mert ise tartışmalar uzadıkça sandalyeden aşağı doğru kayıyordu. “Anlaşılan bir şeyler yolunda gitmiyor! Ortamdaki gerginlik kolumdaki tüyleri titretiyor.” diye içinden geçirdi.
Furkan, toplantı sunumunu yetersiz bulmuştu. Verileri yansıtan grafikler, sayıların görselleştirilmiş hali ve tablolar yetersiz diye problem çıkarıyordu. Zaten bu bilgileri anlatacaklarını düşünen Elif, dayanamayıp konuştu:
“Her şeyi tablolarla, grafiklerle ölçüp insanları ikna edemeyiz. Karşımızdakiler zaten makine değil, insan. Konuşarak, iletişim kurarak durumumuzu gayet iyi anlatabiliriz.”
Furkan dosyayı kapattı: “Ama somut bir şey göremiyorsak ve gösteremiyorsak ilerleyemeyiz değil mi?”
Mert sakin bir tonlamayla araya girdi. “Bu şekilde çalışmak hepimizi yorar ve enerjimizi düşürür. Sonuçta çalışmalar yapılmış, somut bir şekilde iş ortaya konmuş. İkinizin de dediklerinin olması şart değil.”
O an odada bir durgunluk oldu. Kimse haksız değildi ama kimse diğerini gerçekten anlamıyordu. Herkesin aynı hedefe bakmasına ve aynı şeyi istemesine rağmen farklı tepkiler çıkmıştı.
Furkan, denk geldiği gökkuşağını izlerken zihninden bu yaşananlar geçiyordu. O an fark etti ki; problem ekipteki insanların farklı olması değildi. Bu farklılıkların fark etmeden yok sayılmasıydı. Ertesi gün ekip arkadaşlarıyla toplantı hazırlığı için bir konuşma yaptı. Birileri için çok önemli görülen detaylar olabilirdi. Ancak bu detayların önemi diğerleri için aynı düzeyde olmayabilirdi. Herkesin kendini rahat ifade edeceği şekilde raporlama ve sunum yapabileceğini söyledi. Böylece optimuma yakın bir sunum ortaya çıkabilecekti. Toplantı provasında gündemi sakin bir şekilde başlattı. Herkesin konuşması için alan açtı. Elif’in sözünü kesmedi, dikkatle dinledi ve detayda sorular sordu. Mert’i hareketlendirmek için işin uygulamasıyla ilgili sorular sordu. Elif daha kıvamında konuşmaya gayret etti. Sunumdaki tablolara ve grafiklere atıf yaptı. Mert zorlansa da düşüncelerini kısa cümlelerle paylaşmaya başladı. Furkan da çok detaya girmeyen ve durumu özetleyen grafiklerini paylaştı.
Elbette her şey bir anda düzelmedi. Üç kişilik bu ekip, artık çatışmaları kişisel algılamıyordu. Aynı dili konuşmasalar da aynı işi yapabiliyorlardı. Toplantı günü gelip, proje teslim edildiğinde Furkan şöyle söyledi:
“Biz farklı olduğumuz için zorlandık sanıyordum. Meğer bu farklılıklar bizi geliştiriyor ve işimizi kolaylaştırıyormuş.”
Elif gülümsedi, Mert derin bir nefes aldı. Ofiste artık sessiz bir uyum vardı. Tıpkı gökkuşağı gibi… Renkler birbirine benzemiyordu ama birlikteyken anlamlı bir bütün ortaya çıkıyordu.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (55)
Pınar Y. dedi ki
25 Şubat 2026İnsan bir iş ve karar sürecinde kendi verdiği tepkiler neyse herkesin de öyle tepkiler vermesini isteyebilir. Oysa bir nefes alıp karşı tarafı gerçekten anlamaya başlayınca çok şey değişir. Çünkü insanı anlayışlı ve hoşgörülü yapan herkesin kendinden farklı olduğunu kabul etmesiyle başladığını bilir.
Sera Ö. dedi ki
13 Nisan 2026Ah insan farklılıklarını bir kabullense neler neler değişecek değil mi?
Tuba O. dedi ki
14 Mayıs 2026Bazen bakıyoruz ki, daha birbirimizden farklı olduğumuzu bile farkedememişiz :) Farklılıkları kabul etmek için de gerçekten hayata daha farklı bir gözle bakmak gerekiyor. Gökkuşağına bakıp bunları farkeden Furkan bana etrafıma bu gözle bakmam gerektiğini hatılattı. Kim bilir doğada daha nice örnekleri var..
Ayşe B. dedi ki
17 Haziran 2026Evet 😊
Büşra Bayrak dedi ki
25 Şubat 2026Tek başına bir renk gökkuşağında olduğu kadar güzel durmuyor gerçekten tıpkı insanlar gibi..
Pınar Y. dedi ki
26 Şubat 2026Zenginliğin çok çeşitte olduğunu, tek çeşitte olmadığını, tıpkı her canlının, her bitkinin, her hayvanın ve her insanın tek tip değil, çeşit çeşit, renk renk, farklı farklı özelliklerini görünce Gökkuşağı görmüş gibi, Yağmur sonrası toprak kokusunu içine çekmiş gibi, bir keklik kuşunun yavrusuna yem getirdiğinde yavrusunun çıkardığı sesi hisseder gibi hissediyorsun... çeşitlilik insana huzur veriyor.
Demet K. dedi ki
6 Mart 2026Aynı işi yapmak için aynı olmak gerekmez, farklılıklarla aynı şeyleri yapabilmekte marifet değil mi? Çeşitlilik gerçekten insana ne çok şey öğretiyor.
Sevgi dedi ki
17 Haziran 2026Çeşitlilik insana hem kendini hem de başkalarını daha iyi tanımayı öğretiyor.
Sera Ö. dedi ki
26 Şubat 2026O rengi öne çıkaran aslında ilişiğindeki renkler değil mi
Feyza Ç. dedi ki
10 Temmuz 2026Farklı olanlar birleşebilince güzelleşiyor.
Sera Ö. dedi ki
25 Şubat 2026Farklılıklarımızı gökkuşağı ile ne de güzel anlatmışsınız.
Pınar Y. dedi ki
26 Şubat 2026İnsanlarda o farklılıkların farkına önce kendisinden başlayınca bor Gökkuşağından daha güzel görüntüleri olabilir mi? Ne dersiniz?
Zg. dedi ki
17 Haziran 2026Neden olmasın ?🫠
Şira dedi ki
17 Haziran 2026Üstelik haksızlığa uğradığını düşünmemek de cabası olurdu.
Duygu Erkmen dedi ki
26 Şubat 2026Farklılıklar aslında bize iyi gelir. Biraz fark etsek nasıl da takılmak yerine geliştireceğimiz yönlerimizi fark edeceğiz.
Büşra B. dedi ki
17 Haziran 2026Gerçekten de öyle farklılıklardır bizi geliştiren. Herkes aynı olsa kim kime ne katacak ki
B.I. dedi ki
26 Şubat 2026Keşke iş hayatındaki herkes bu farklılıkları yönetebilse. O zaman işler iş yerinde güzelce bitirilir, zihinlerdeki yorgunluklar eve taşınmazdı...
Sera Ö. dedi ki
17 Haziran 2026Sadece iş hayatı değil de tüm hayatın alanları... Ne güzel bir dünya olurdu :)
Tuba O. dedi ki
17 Haziran 2026İş arkadaşlarımıza da bu yazıyı göndermeli :)
Sevgi Ç. dedi ki
26 Şubat 2026Her rengin tonu, yeri ve parlaklığı farklıdır ama hepsi bir araya geldiğinde ortaya büyüleyici bir güzellik çıkar. Tıpkı insanlar gibi...
Emine K. dedi ki
1 Mart 2026İş yerindeki karmaşa aslında çok basitmiş. Mesele farklılıkların farkında olabilmekmiş.
Gülfem A dedi ki
16 Mayıs 2026Birlikte güzel işler çıkarmak için farklılar arasında uyum göstermek gerekiyor.
Ayşe B. dedi ki
17 Haziran 2026Uyumlanmada olmuyor gerçekten...
Büşra k. dedi ki
27 Şubat 2026Çeşitliliğe uyumlu olmak zor gibi görünüyor ama etraflıca bir bütün oluşuyor, keyiflide oluyor..
Sevim A dedi ki
27 Şubat 2026Gökkuşağındaki renkler gibi hakikaten insanlar, renkli renkli...faklı davranışlar farklı tercihler farklı beceriler. Çeşitlilik tabi ki güzel, birbiriyle uyumlu olduklarında daha da güzel...
Deniz y. dedi ki
28 Şubat 2026Bir ekibin ekip olabilmesi için de farklı dinamikten insanların olması gerekmez mi? Aynı olanlarla gelişmekte zorlanırken, farklılığı fark edip ona hitap ettiğinde gelişir, başarıya ulaşır insanlar🌿
Sinem K dedi ki
28 Şubat 2026Bu yazı bize şunu gösteriyor: Aynı hedefe bakan insanların aynı şekilde düşünmesi gerekmez. Farklı renkler yan yana durabildiğinde ortaya gerçekten güçlü bir bütün çıkar.
Ayşe Neslihan D. dedi ki
28 Şubat 2026Gökkuşağı ne güzel bir benzetme olmuş. Hepimiz birbirimizden farklıyız ancak uyumlu olduğundan ortaya çok güzel şeyler çıkabilir...
Bircan Ç. dedi ki
28 Şubat 2026Herkesin renginin birbirine büründüğü ne güzel bir sistem, tıpkı doğada olduğu gibi🍃
A. Neslihan D. dedi ki
17 Haziran 2026Kim hayatında tek renk olsun ister ki ... Güzel renklerle karışmak, daha güzelleşmek ne güzel olur 💐
Ayşe B dedi ki
1 Mart 2026Her insanın iyi yapabildiği şeyler vardır. Her insan da her işi iyi yapamaz. Bu farklılıkları anlamaya çalışıp kabul edersek yaptığı.ız işler de daha verimli olmaya başlar. İlişkilerimiz de daha kaliteli olur.
Meltem Polat dedi ki
1 Mart 2026Ailede, işte, okulda bu farklılılarla sürekli karşılaşıyoruz. Farklı olmanın değil bunu yönetememenin sorunları çözdüğünü anlayınca kalite heryerde artıyor.
Derya ü. dedi ki
2 Mart 2026Tıpkı renkler gibi hayatımızda birleşince, birinin yapamadığını diğeri tamamlayınca ortaya güzel bir resim çıkıyor 🌈
Ayşe B. dedi ki
17 Haziran 2026Eksik tamamlıyiruz aslında🌸
Filiz A. dedi ki
3 Mart 2026Karşımızdakileri özellikle de çalışma hayatımızdaki kişileri anlamaya çalışmak nasıl da kıymetli. Herkes bizim gibi bakmayabilir olaylara, farklı fikirler ve çözümler sunabilirler. Bu bizim için nir avantajdır aslında. Kimi zaman bizim göremediğimizi onlar duyabilir ya da hissedebilir ;)
MERVE EKŞİOĞLU AYDINLAR dedi ki
5 Mart 2026Merve A.
Aynı toleransı iş gibi tüm süreçlerimizde göserebilsek.. gerilemek yerine ilerliyor olucak tüm ilişkilerimizsunay akkaya dedi ki
30 Nisan 2026Herkes kendi farkıyla hayatta bir şeyler öğretmek için var.
Ayşe B. dedi ki
17 Haziran 2026Birbirimizden öğreniyoruz...
sunay a. dedi ki
3 Mayıs 2026Aynı dili konuşmasak da aynı işi yapalım demek çok kolay bir iş değil. Ama ancak birbirine ekip olarak uyumlanabilenler bunu başarabiliyor.
Tuba O. dedi ki
17 Haziran 2026O kolay olmayanı yapmak bizi yukarıya taşıyacak olan sanırım..
Feyza Ç. dedi ki
9 Mayıs 2026Neyse ki hassasiyetler kırgınlığa ya da kızgınlığa dönüşmeden birileri farklılıkları fark edebilmiş.
Şükran Ç. dedi ki
13 Mayıs 2026İnsan farkı fark etmediğinde karşı tarafın problemli olduğunu düşünebiliyor ve olayı kişiselleştirebiliyor. Karşı tarafı değiştirmek yerine onların bizden farklı olduğunu görmeye çalışmak süreçleri yönetmemizi kolaylaştırıyor...
Tuba O. dedi ki
14 Mayıs 2026İş yerinde ne kadar da sık karşılaştığımız durumlar.. Sadece iş yerinde de değil, arkadaşlarımızla vakit geçirirken, ailemizle.. Gerçekten insanın bir durup düşünmesi gerekiyor kimin neden o şekilde davrandığını.. İşte o zaman Furkan gibi daha tolereli olabiliriz.
Zg. dedi ki
20 Mayıs 2026Rengim senin rengine karışırsa başka renklere ulaşılır. Peki biz seninle gökkuşağının hangi tonu olabiliriz?☺️
Elif C. dedi ki
23 Mayıs 2026Nasıl da zor şu farklılıkları kabul etmek ve nasıl da kolaylaşıyor kabulden sonra herşey. Önceden sinir olduğun şeyler dokunmaz hale geliyor. Hatta hoşuna bile gidiyor zamanla.
RD dedi ki
17 Haziran 2026Farklılığı söylemek (hatta ses yükselterek söylemek) işleri çözmüyor değil mi?
E.S. dedi ki
17 Haziran 2026Uyumla gökkuşağı ne güzel kombin olmuş... farklı renkler ama bir aradayken görsel şölen oluyor🫠
Nursena dedi ki
17 Haziran 2026Bütün mesele bir sürü peynir çeşidinin olduğunu ve bibirinden farklı olduğunu kabul etmek gibi insanlarında birbirinden farklı olduğunu kabul edebilmekte🦋
Hayriye Ç. dedi ki
17 Haziran 2026İnsanların birbirinden bu kadar farklı olması ne kadar şaşırtıcı değil mi? Ama bu farklılıkları fark etmediğimiz için sorun yaşıyoruz çoğu zaman
Duygu Erkmen dedi ki
17 Haziran 2026Çatışmaları kişisel algılamamak çok kıymetli. O da ancak farklı olduğunu kabul edince mümkün.
Zg. dedi ki
17 Haziran 2026Rengarenk olmanın, farklılıkların uyumunu gösteren en güzel örnek…Gökkuşağı 💕
Merve A dedi ki
17 Haziran 2026Farklı olmak ne güzel.. farklı sesler.. farklı renkler.. insana verilmiş bir ikram gibi.. birbirini geliştirmek isteyenler için muazzam bir fırsat
Çiğdem S. dedi ki
17 Haziran 2026Farklılıkları algılamadığımızda, yaşananları kişisel agılıyoruz. Oysaki farklılıklar bizi geliştiren ve zenginleştiren 🪷
Ebru T. dedi ki
18 Haziran 2026Tek renkli gökkuşağı olur mu? Sadece kırmızı sadece yeşil sadece sarı Bir Kuşak düşünebilir miyiz. Gökteki kuşağa çeşitliliğin uyumlu bütünselliği yaraşır🙂
Ozlem Ç. dedi ki
26 Temmuz 2026Kalabalıklara gökkuşağı gözüyle bakabilmek nasıl bir araya getiriyor, nasıl güzelleştiriyor..