MELİSA, ORTANCA VE AYÇİÇEĞİ
Begüm, mesleğinde uzun yıllar büyük bir sabırla çalışmıştı. Dişinden tırnağından artırarak birikim yapabilmişti. Hayalini kurduğu o bahçeli ev artık hazırdı.
Eşyalarını heyecanla yeni evine taşıdı. Taşınma işleri bittiğinde kendisini oldukça yorgun hissediyordu. Evindeki ilk gecesinde erkenden yatarak derin bir uykuya daldı. Rüyasında kendini, o çok sevdiği bahçesinde gezerken gördü. Birbirinden farklı üç bitki dikkatini çekmişti. Bitkiler, tıpkı birer insan gibi kendi aralarında konuşmaya başlamışlardı.
Bahçenin en kuytu köşesinde sessizce duran bir “melisa“ vardı. Melisa çiçeği son derece sakin ve az konuşan bir haldeydi. Begüm, etrafındaki her kokuyu fark ediyordu. Ayrıca diğer bitkilerin hislerini, onlar konuşmasa bile anlayabiliyordu. "Ben huzuru ve güzel kokuların derin dilini severim.” dedi usulca. Kelimelerin yerine davranışlarıyla etrafına sevgi ve dinginlik yayıyordu.
Begüm'ün dikkatini çeken diğer bitki ise “ortanca“ idi. Ortanca durduğu yerde bile çok hızlı hareket ediyordu. Rengârenk çiçekler açan, göz alıcı bir çiçekti. Büyüleyici güzelliği ve renkleriyle dikkatleri üzerine çekiyordu. Bahçedeki diğer bitkilerin renk uyumlarına ve estetik düzenlerine çok önem veriyordu. "Her çiçek güzel görünmeli." diye neşeyle ekledi. Bahçenin çok güzel görünmesini ve düzenli olmasını istiyordu. Bahçenin tasarımını inceliyor, eksik renkleri ve solan yaprakları hemen fark ediyordu.
Son bitki ise bahçenin ortasındaki uzun boylu bir “ayçiçeği” idi. Bu sarı çiçek konuşmayı çok seviyor, durmaksızın mırıldanıyordu. Karşıdaki çiçek tam “Konuşma sırası bende!” diye düşünürken o konuşmaya devam ediyordu. Dışarıdan gelen gürültülü seslere karşı çok hassastı. Bu rahatsız edici seslerden kaçmak için harika melodiler bestelemişti. Bestelediği melodiyi mırıldanarak, parıldayan güneşe doğru neşeyle dans ediyordu. Müziğin ritmiyle coşuyor, bahçenin sessizliğini kendi tatlı ezgileriyle dolduruyordu.
Begüm rüyasında bu farklı bitkilerin benzersiz özelliklerini hayranlıkla izledi. Ortanca eşsiz rengiyle, ayçiçeği ise tatlı müziğiyle bahçeyi canlandırıyordu. Melisa ise o güzel kokusuyla derin bir huzur katıyordu. Hepsinin huyları, yetenekleri ve birbirleriyle iletişimleri bambaşkaydı. Fakat bu farklılıklarına rağmen bir ahenk oluşturmuştular. Her biri aynı bahçenin içinde çok mutlu ve uyumlu görünüyorlardı.
Begüm rüyasından neşe ile uyandı. O sabah zihninde bir aydınlanma gerçekleşti. Dünyadaki tüm insanlar farklıydı, tıpkı rüyasındaki bitkiler gibi…
Kimisi melisa gibi sessiz ve duygusaldı. Kimisi ortanca gibi süslü ve düzenliydi. Kimisi de ayçiçeği gibi konuşkandı. Bu harika farklılıklar, dünyayı güzelleştiren detaylardı.
“İnsanlardan farklılıkları nedeniyle kaçmak ne kadar doğru?” diye düşündü. Aslında kabul etmek en büyük adım olabilirdi.
İçindeki eski kırgınlıklar ve duyduğu bazı öfkeler sanki azalmıştı. O sabah yepyeni kararlar aldı. Geniş bahçesinde ağırlayacağı misafirlere farklı bir gözle bakacaktı. Acaba hangisi hangi çiçek olabilirdi?
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (27)
Gülfem A dedi ki
29 Ağustos 2026Güzel benzetmeler ☺️
Ayşe B. dedi ki
30 Ağustos 2026Bitkiler de hayvalar da tıpkı insanlar gibi☺️ Herbirinin kendine has özellikleri var 💐
Sera Ö. dedi ki
31 Ağustos 2026Ortanca bana tavuskuşunu, ayçiçeği de papağanı anımsattı 💕
Pınar Y. dedi ki
17 Eylül 2026😆güzel anımsatma olmuş
derya ü. dedi ki
30 Ağustos 2026Çiçekler gibiyiz bizde farklı, renkli, hareketli.🥰
Sera Ö. dedi ki
31 Ağustos 2026Gül olsa nasıl olurdu acaba?
Emine K. dedi ki
6 Eylül 2026Düşünmek lazım gülün kendine özgü yapısı bize ne anlatırdı acaba ?
Emine K. dedi ki
2 Eylül 2026Ayyy ne güzel benzetmeler olmuş. Ben ve çevremdekiler hangi çiçek acaba diye düşündürüyor insanı 🙃
Büşra Bayrak dedi ki
4 Eylül 2026Acaba biz hangisiyiz?
Ayşe B. dedi ki
13 Eylül 2026Merak ettim ben de 😊
Deniz y. dedi ki
5 Eylül 2026Biz de çevremizdeki insanları çiçeğe benzetirsek belki kabullenmemiz kolaylaşır😊
D.K. dedi ki
14 Eylül 2026Ya da her insanın çiçek kadar güzel bir manzara olduğunu anlasak…
ZZ dedi ki
19 Eylül 2026Ne güzel bir fikir. Teşekkürler
A. Neslihan D. dedi ki
5 Eylül 2026Benzetmeler çok güzel 🥰🌸 ben hangisiyim acaba?
Elif C. dedi ki
5 Eylül 2026Her çiçek gördüğümde bu yazı gelecek aklıma :)
RD dedi ki
7 Eylül 2026Melisanın kokusu, ortancanın bir sürü renkleri var, ayçiçeği ise ne kokulu ne de ortanca gibi rengarenk. Kendilerine ait belirgin özellikleri var. Sanki melisa annem, ortanca ablam bense ayçiçeği gibi duruyor 😅💐
Sevgi Ç. dedi ki
7 Eylül 2026Buyursunlar hangi çiçek olursa olsun hepsi çok güzel değil mi?🤩
Şira dedi ki
9 Eylül 2026Herkesin zihninde kendi çiçek bahçesi oluşmuştur herhalde, kim hangi çiçek?
Ilknur K. dedi ki
10 Eylül 2026Dünyanın büyük bir bahçe olduğunu düşününce biz insanlarda o bahçenin bir birinden farklı çiçekleriyiz☺️ Bir de bu gözle bakmak lazım. Ben hangi çiçeğim, etrafımda olanlar hangi çiçekler...
Rayise Aslan dedi ki
11 Eylül 2026Çiçeklerle insanların karakter uyumu ne kadar ilginç aslında
Emn dedi ki
14 Eylül 2026Misafirlere böyle bakmak... güzel bir anlam yükleme olmuş. o zaman tüm misafirlerimiz bizim için eğlenceli gözlem yapacağımız keyifli birlikteliklere dönüşecek ve geriye yorgunluk değil. biriktirdiğimiz deneyimler ve transfer edeceğimiz yepyeni bilgilere dönüşecek demektir... harika..
elmasa dedi ki
15 Eylül 2026Çiçek gibi insan olmak :)
Hayriye Ç. dedi ki
15 Eylül 2026Benzerlikler içindeki farklılıklar hayatı ne kadar da ilginç yapıyor. Hepsi çiçek ama farklı farklı çiçekler. Herkes insan ama farklı farklı insanlar...
Filiz A. dedi ki
6 Ekim 2026Ve her farklı canlının birbiriyle yine bir benzerliği var... Müthiş bir matematik...
Halime Ç. dedi ki
16 Eylül 2026Kainattaki her canlı birbiriyle iletişim halinde. Ne yazık ki insan sadece kendini konuşuyor zannediyor, dinlemeyi bilmediği için...
Pınar Y. dedi ki
17 Eylül 2026Nasıl güzel ya, doğaya bakmak insana gerçeği öğrenmesi, tanıması için bu kadar kafiyken, insan neden bukadar zoru seçer ki?
Filiz A. dedi ki
6 Ekim 2026İnsanın kendini anlamak için bile doğaya bakması ne kadar naif... Oradan bile kendimizle ilgili bir ders çıkarabiliyoruz... Çiçekler ve insanlar...