Perdeden sızan güneş, tüm ışığıyla odayı aydınlatıp Aylin’i uyandırmıştı. Havanın güzel olduğunu görünce uykusu hemen açıldı. Odayı havalandırmak için pencereyi açtı. Odaya güneş ışığı dolsa da, keskin ayazın soğuğu Aylin’i ürpertmişti. “Her şey doğasına ne kadar da uygun.” diye düşündü. Sonuçta mevsim kıştı ve içeri sızan da kış güneşiydi. İşe gitmek için hızlıca hazırlanmaya başladı.
Aylin, çiçeği burnunda bir anasınıfı öğretmeniydi. Okul bahçesinden geçerek çocukların beklediği yere doğru yöneldi. Çocuklar; “Öğretmenim öğretmenim!” diyerek ona doğru koşup sarıldılar. Aylin de kollarını açarak onları kucakladı.
–Günaydın çocuklar, hadi her zamanki gibi sıraya girelim.
Öğrencilerine şöyle bir dikkatlice baktı. Bazıları bir şeyler mırıldanıyor, bazıları kıpır kıpır, bazıları ise sessizce öğretmenine bakıyordu.
–Hadi bakalım sınıfa gidiyoruz, beni takip edin.
Önce sınıf düzenini sağlamaya çalıştı.
–Evet, şimdi herkes yerine geçsin. Bugün yeni bir oyun oynayacağız, hazır mısınız?
Öğrenciler yüksek sesle:
–Eveeeet öğretmeniiiiim, hazırııııız!
–O halde oyunun kurallarını anlatıyorum. Size bazı malzemeler söyleyeceğim ve siz de onların özelliklerini anlatacaksınız. O zaman ilk malzememiz geliyor. Söyle bakalım Emirhan, su nasıl bir maddedir?
–Suyu içeriz ve su değdiği şeyleri ıslatır öğretmenim.
–Aferin Emirhan, suyun çok doğru iki özelliğini söyledin. Söyle bakalım Deniz, peki ya tahta?
–Tahta serttir ve yanar öğretmenim.
–Aferin Deniz ve Sude, sen söyle bakalım; cam nasıldır?
–Cam kırılır ve camın arkasını görebiliriz.
–Süper Sude ve şimdi sıra Mehmet’te. Mehmet demir nasıl bir maddedir?
–Demir çok serttir ve mıknatısı çeker öğretmenim.
Aylin farklı maddeleri soruyor çocuklar da cevaplıyordu. Akıllarına geldikçe farklı farklı detaylar veriyorlardı.
– Evet çocuklar, söyleyin bakalım; bu malzemelerle neler yapabiliriz?
Camdan ayna, tahtadan masa, demirden kapı gibi cevaplar gelmişti. Ama bazı cevaplar Aylin’i şaşırtmıştı. Hasan motorları seven bir çocuktu ve “Camdan bir motor yapabiliriz.” demişti. Fatma ise mutfak eşyalarını seviyordu. O da; ”Tahtadan tencere yapılsa keşke…” demişti.
–Çocuklar, bunlar güzel fikirler ama motoru camdan yapamayız. Motor o kadar güçlü ve hızlı hareket eder ki çalıştığı zaman cam paramparça olur. Camdan bir motor olmaz ama demirden çok iyi olur. Tahtadan da dayanıklı bir yemek tenceresi yapamayız. Tahta ateşin üzerinde yanar ve yemek pişiremeyiz. Her malzemenin kendine ait bir özelliği vardır ve hepsi de bu özelliklere uygun şekilde kullanılmalıdır. Eğer bu özelliklere uygun şekilde kullanmazsak istediğimiz sonuca ulaşamayız.
Aylin, maddelerin özelliklerindeki farklılıkları düşününce aklına öğrencilerinin farklılıkları gelmişti. Kimisi güzel boyama yapıyor, kimisi güzel dans ediyordu. Kimisi bir şarkıyı beş dakikada ezberliyordu. Kimisi için de tek cümleyi ezberlemek günlerini alıyordu. Tıpkı doğadaki birçok malzeme gibi her biri ayrı özellikteydi. Bu kadar farklı olmalarına rağmen hepsi bir arada olabiliyordu. Tek bir sınıf düzeni içinde hepsine aynı şeyi yaptırabiliyordu.
Bir anda zihninde bir ampul yandı sanki. Nasıl da fark edememişti, farklılıklarına bakmadan aynı şeyi yapmalarını istiyordu. Aynı camdan motor, tahtadan tencere yapmak gibi bir şeydi. Sonra gözü pencerenin önündeki çiçeklere takıldı. Bir kaktüs bir de orkidesi vardı ve onları da aynı sıklıkta sulamıyordu. Çünkü her çiçeğin ihtiyacı ve bakımı farklıydı.
Her şeye özelliğine uygun şekilde davranılıyorsa, insanlara nasıl davranılmalıydı? Sanki her öğrencisi başka bir renkti. Benzerlikleri olan da vardı, birbirinden çok farklı olanlar da… Her biri yeşilin, mavinin başka bir tonuydu sanki. Renkleri çok iyi kullanan bir ressamı düşündü. Tek bir rengin farklı tonlarından nasıl bir görüntü çıkarıyordu.
Her insanın birbirinden çok farklı özellikleri vardır.
Konuşurken, iş yaparken, yürürken, yemek yerken… Herkes kendine has özellikleriyle hayatta var olur. Aynı evde ve aynı yaşam stilinde yetişen çocuklar bile farklı tepkiler verirler. İnsanların farklılıkları anlaşıldığında, ilişkilerdeki beklenti yönetimi de doğru kurulur. Tıpkı kış güneşinden beklenenin yaz güneşinden farklı olması gibi…
Hayat farklılıklarla güzeldir ve asıl mesele farklılıkları bilip uyumlanmaktan geçer. Çünkü insanoğlu rengârenktir ve okumayı bilene her insan başka bir resimdir.
31 Responses
Etrafımızdaki hemen hemen herşeyi özelliğine uygun kullanıp verimini artırırken insanları tanımadığımız, onların özelliklerini bilmediğimiz için ilişkilerimizde sorun yaşıyoruz .
Renkler hayata neşe katar insanlarda. Yeterki farklılıkların zenginlik olduğunu farkedelim🌺
Renkler hayata neşe katar insanlar gibi..Bu durum ancak farklılıkların kattığı ışıltıyı farkettiğinizde mümkün.💕
Ne güzel benzetme olmuş. Her öğrermenin bu yöntemi kullanması ne güzel olurdu.
Nasıl bu kadar eğlenceli veya neden bu kadar sessiz dediğimiz insanlar var hayatımızda.. İyi ki farklıyız ve iyi ki bir aradayız💕
“Her insan başka bir resim okumayı bilene” ne güzel denmiş. Günümüz insanı okumak görmek istemiyor. Hep aynı yerden bakıp sorguluyor hayatı…
İnsanı okumak nasıl bir narifet değil mi? Yani kitap okumaktan daha fazla geliştirir sanki..
Bir öğretmen olarak, bir şeyleri farketmemi sağlayan bir yazıydı.
Öğrencilerimiz, hatta birlikte çalıştığımız öğretmen arkadaşlarımız hep birbirinden farklı ve bazen herkesin mizacı farklı olmasına rağmen, hepsinden aynı performansı bekliyoruz..
Bu aydınlatıcı yazı için çok teşekkür ederiz 🙂
Her insandan aynı şeyi yapmasını veya aynı şekilde davranmasını bekleyemeyiz. Kişi kendisi dahi farklı olmak ister, nasıl herkes aynı davranışları sergileyebilsin ki…? Kimin nasıl davranış sergileyebileceğini anlayabilirsek, beklenti yönetimini de daha iyi yapabileceğiz.
İnsanın özelliğini bilmenin ne kadar kıymetli olduğunu idrak ettik..
Bir çamaşır makinesini bulaşık makinesi olarak kullanamayız. Ve bunu yapamadığı için çamaşır makinesini kullanmaktan vazgeçmeyiz. Ama yanı başımızdaki bir kişiyi “benim istediğim gibi değil” diyerek yüz çevirebiliyoruz. Halbuki o da benden farklı kendine has.
Uyum sağlayıp yol aldığımız hikayeler karşımızdakini anlamamızı da kolaylaştırıyor..
Ben de bir öğretmenim. Öğrencilerime farklı bir pencereden bakabilmem konusunda destek bir yazı. Çok teşekkürler 😊
Farkı fark etmek çok kıymetli 🤗
Her insa ayrı bir dünya, ayrı bir renk… İnsan keşfettiğinde anlıyor…
Okumayı bilene her insan başka bid resimdir ve o resme bskan her inssn başka başka şeyler görür.
Çok doğru söylemişsiniz. Okumayı bilenlerden olmak dileğiyle
İnsan kendisini özel bir canlı olarak gördü ama kendisinden farklı olanı anlayamadı. Oysa özel olmak farklı olmayı da gerektirirdi.
Yeter ki bi bak etrafına, her yer gerçeğin ispatı, her yer farklılığın cümbüşü, 🍀🌸💫
Bizden bazen camdan bir motor ve ya tahtadan bir tencere istiyoruz ve bekliyoruz.
Sonra ise -Niye böyle oldu? diyoruz.
Peki biz hayatımız da özelliğimizi biliyor muyuz?
İnsan ancak bir malzemenin özelliğini bildiğinde hedefine uygun seçim yapabilir.
Çeşit çeşit, farklı farklı ama hepsi bir bütünü oluşturuyor. Bu sayede ortaya bir şeyler çıkıyor. Oluşan şeylere bakınca hepsinde bu farklılığı görüyoruz iş insana topluluklara gelince neden farklı diyoruz:):)
Her insan başka bir malzeme,
başka bir ihtiyaç,
başka bir denge…
Evet her maddenin kendine has özelliği var ve kullanım alanları farklı. Bir tahtaya cam muamelesi yaptığımızda beklenen sonuca ulaşamayız. İnsanlar da böyleler meziyetleri faydaları özellikleri farklı. Demek ki her insandan farklı yönleriyle faydalanabiliriz.
Her insanın mevsimi farklıdır ağacıyla yağmuruyla, rüzgarıyla, karıyla… Birlikte dört mevsimi aynı anda yaşar gibiyiz aslında…
Herkes ayrı renkte çiçek gibi..Kokusu, rengi, dokusu başka..
Aynı rengin farklı tonları benzetmesi ne kadar gerçek…
Bu tonlarla ne güzel resimler çıkar ortaya yapabilene bravo🌷
Renkler farklı farklı fakat bir araya geldiğinde bütünlük sağlıyor..ve hepsinin de kendine has özelliği var
Hele zıt renkler… Ne kadar da tamamlıyor birbirini…
Bir öğretmen olarak ilgiyle okudum. Ne güzel hayalleri ne güzel dünyaları var. En saf en temiz haliyle kurulu. Onu inşa etmek, yönlendirmek, doğruya güzele sevk etmek ne büyük gurur.
Hep rengarenk kalın… Çünkü dünya sizin renklerinizle güzel 🥰
Malzemeler farklı farklı, işlevleri farklı. Herbirinin ihtiyaca uygun farklı özellikleri var, aynı insanların farklı yetenek ve becerileri gibi…
ne kadar tuhaf değil mi? camdan motor yapmak bir hayal ve gerçekleşebilecek bir şey değil, yada demirden tabak kullanışlı değil. İnsan tüm ihtiyaçlarını aslında o maddenin kimyasına göre ayarlayıp yaparken, iş insana gelince aynı şekilde detayına bakmıyor. bu insandan ne olur? ne olmaz? nerede zorlanır? nerede kolayça yapar. Sadece şunu kalibre etmek bike çok şeyi değiştirecektir.