İlkbahar gelmiş, çiçekler açmıştı. Akşamları ayrı sabahları ayrı görsel şölendi. Sıcaklar iyiden iyiye kendini göstermeye başlamıştı. Sahiller ve caddeler cıvıl cıvıldı. Ağaçlar yaz meyvelerini vermiş, yol kenarlarında çiçekler boy göstermişti. Bir akşam, bir evin çiçekli balkonundan kahkaha sesleri yükseldi. Kahkahaları duyulan, eskiden beri arkadaş olan Ebru ve Mineydi. Kahvelerini yudumluyorlardı, sohbetleri de koyu ve keyifliydi.
– İlkbahar geldi, güzel bir temizlik yapılması gerek. Ne dersin Mine, birlikte yapalım mı?
– Haklısın arkadaşım güzel bir temizlik şart. Mevsim geçişinden her yer ayrı toz. Sana uyarsa ilk senin evinden başlayalım mı?
– Süpersin, o halde bu hafta sonu bendeyiz.
Hafta sonu geldi çattı ve Ebru ile Mine’nin temizlik günüydü. Ebru uyandı, önce kahvaltısını yaptı. “Karnımı doydu, biraz çay keyfi yapayım. Sofra toplanmayı biraz beklese de olur.” diyerek çayını yudumladı. Ardından temizlik malzemelerini ortaya çıkardı. Süpürmeye ilk önce mutfaktan başladı. Mutfaktan çıktı salona geçti, orada salonun tozunu almaya başladı. Aradan biraz zaman geçti ve zil sesi duyuldu.
– Mine hoş geldin canım, sen gelmeden biraz başladım. Arkadaşım, niye bakıyorsun öyle şaşkın şaşkın?
– Ebru sana inanamıyorum. Sen şu an gerçekten temizlik yaptığını mı sanıyorsun?
– Evet, bir yerden başladım, kafama göre yapıyorum işte.
– Ebru lütfen, temizlik böyle mi olur?
– Bir yandan süpürüyorum, bir yandan toz alıyorum. Yer silme sopasıyla şarkılar bile söylüyorum.
Ebru, Mine’ye göre biraz daha rahattı. Kuralları yoktu, olan kuralları da esnetirdi. Daha esnekti ve hayatı ‘Hallederiz’ boyutunda yaşardı. Mine ise Ebru’nun tam tersiydi. Onun için her şeyin bir kuralı, bir sırası vardı. Yemek yaparken dahi sırasıyla malzemeleri eklerdi. Temizlikte de bir sıralamaya göre işlerini yapardı. Mine dayanamadı ve devam etti;
– Her şeyin bir kuralı var Ebru. Her yere bir el atmış, yarıda bırakmışsın. Masa toplanmamış, etraf dağınık hâlâ. Bu şekilde temizlik olmaz arkadaşım.
– Çok abartıyorsun Mine, alt tarafı bir temizlik nasıl olur ki! Keyfini çıkara çıkara yapıyorum işte.
– Sırasıyla yapılır, önce bir odadan başlarsın. Tozunu alır, süpürürsün sonrasında yerlerini siler o odayı bitirirsin. Tüm odaları bu sıralamayla tek tek yapar çıkarsın. Belli bir plan ve kural içinde kolaylıkla temizlik yapılır. Senin bu yaptığında düzen yok, her yer karmakarışık. Bu dağınıklığın içinde temizlik nasıl mümkün olabilir?
Ebru bu sözler karşısında sessizliğini korudu. Bir anda arkadaşının evinin düzeni gözünün önüne geldi. “Bu düzen belki de evinin temiz kalmasını pratikleştiriyor olabilir.” diye düşündü. O gün Mine’nin sıralaması ile temizlik yaptılar. Ancak Ebru’nun kahve ikramı ve ufak molaları, işlerini keyifli hale getirmişti.
Ebru ve Mine; birbirinden farklı iki yakın arkadaştılar. Sadece temizlikte değil, hayatın birçok yerinde farklıydılar. Ama temizlikle birlikte her şey daha da açığa çıkmıştı. Aslında ne Mine’nin ne de Ebru’nun yaptığı yanlıştı.
Doğru olan, bu iki zıt özelliği beraber kullanabilmekti.
Yerine göre Ebru gibi esnek olmak ve hayattan keyfi almak güzeldir. Ama hayat kurallarla çok daha düzenli ve yaşanılasıdır. Evde temizlikte, işte projede, markette alışverişte… Hayatın her yer yerinde kurallar hayatı kolaylaştırır. Ancak kurallar içinde boğulmadan hayatın keyfini de de kaçırmamak gerekir.
Çünkü kıvamı yakalamak hayatı güzelleştirir.
25 Responses
Kıvam hayatın tadı gerçekten. Diğer türlü insan ya kurallarda boğulurken buluyor kendini ya da işin ucu kaçmış haberi olmuyor 🙂
Kıvam olunca işler nasıl rayına giriveriyor 🙂
Günlük hayatın içinden sade bir örnekle çok kıymetli bir hayat dersine değinilmiş. Bazen düzeni, bazen de esnekliği hatırlamaya ihtiyacımız oluyor. Dengeyi anlatan çok güzel bir yazı olmuş.🤲🌸
Evet insan farklı şekillerde temzilik yapabiliyor ama önemli olan farklı stillerimize rağmen beraber iş yapabiliyor olabilmekte☺️
Hayatta neşeli bir düzen, ne kadar da tatlı bir kıvam 😊
Ne iş yaparsan yap keyifle yapabilmek. İş yapıyorum derken hayatı sürekli kurallar koyarak zorlaştırmamak, ya da kuralsız olmak değil tabi ki…Hayatımızda dengede olabilmek, kıvamı yakalayabilmek en önemlisi öyle değil mi?
Benim öğrenmem gereken de keyif kısmı sanırım 🙂
kıvam önemli, bir yemek yaparken bile kıvamı kaçırınca lezzetsiz birşey çıkar ortaya…
Farklılıklarımıza rağmen ortak bir şeyler yapmak hepimize başka bir şey katıyor gerçekten.
Doğru olan bu iki zıt özelliği beraber kullanabilmekti😊
Hem fayda hem keyif .. İkisi birlikte güzel
Insanda kıvamı olanı istiyor yanında 🌻
Kural denilince insanın aklına yasaklar velebiliyor. Oysa kuralların olması bir düzen sağlıyor. Hayatın her alanında pratiklik katıyor. O kurallar içerisinde de esnek olabilmeye ihtiyaç var. Yoksa insan katılaşabiliyor. Dengeyi kaçırmamak kıvamı yakalamak lazım. O zaman keyifli oluyor yaptığımız her şey.
Sadece temizlik değil hayatın içinde en küçük bir detayda bile bu farklılıklarla yüz yüzeyiz. yeterki bunu lehimize çevirmeyi bilelim.
Dengeli ve kıvamı tam yerinde olan herşey kezzetli..Tabiii ilişkilerde.🌺
İki yakın arkadaş iki farklı karakter. Farklarını beraber kullandıklarında ne güzel sonuç çıkıyor ortaya🌸
Kurallar düzeni korumak için en önemli parçalardan biri.. Kıvam ve uyum da beraberinde birçok şeyi güzelleştirebiliyor. İki zıt karakter bile olsan farklılıkları da görsen uyum içinde olmak isteyince her şey güzelleşiyor. 🙂
İnsanın faydasını düşünen birinin tepkisine alınmıyor olması da iyi bir şey 🙂
”Kıvamı yakalamak hayatı güzelleştirir.” Ne güzel özetlenmiş 💖
Çok esnediğimizde işlerimiz karışabilir,aşırı kuralcılıkta bizi yorabilir. Kurallar hayatımızı kolaylaştırmak, esneklik ise keyif katmak için var. Her ikisini dengeli kullanabilmek kıymetli.
Evet herkesin temizlik yapması farklı kimisi daha detaycı kimisi daha yüzeysel bu kimin daha iyi yada kötü olduğunu göstermez. Tamamen farklılıklarımızdan kaynaklanıyor ve bu farklılıklar birleşince de her şey çok güzel olmaya başlıyor❣
Yazıyı okurken ablam ve ben gözümün önünde canlandı :))
Neyse ki zamanla bizde orta yolu bulup birlikte bir şeyler yapabilmeyi başardık. Darısı diğer okuyucuların başına :))
Kurallarla hayatı keyifli hale getirebilmek bir anne ile başlıyor çoğu zaman.. Çünkü çocuk ne kadar eğlenmek istese de sınır da istiyor. bu kıvamı sağlayabilince de çocuk da güzel yetişebiliyor.
Somut şeylerde ne kadar rahat görüyoruz kıvamın önemini. Kek ya da krep hamurunu yaparken kıvamından bahsediyoruz. Bir de davranışlarımızda kıvamı yakalarsak ne güzel olacak 🌸
İş yerinde de aynı bu şekilde oluyor. Bir tarafta kuralcılar, bir tarafta keyif için yaşayanlar :)) İş yerinde kurallar işlerin daha organize ilerlemesine sebep oluyor ama demek ki o düzenin içinde keyif almak da önemli.