“Eveeeet çocuklar herkes yola çıkmaya hazır mı?
Emniyet kemerlerinizi sıkıca bağlayın ve arkanıza yaslanın. Bir ihtiyacınız olursa koltuğunuzun yanındaki düğmeye basabilirsiniz. Hepinize şimdiden keyifli yolculuklar dilerim.”
Vildan Öğretmen bu anonsu yapmak için uzun süre beklemişti. Velilerle görüşüp bir okul etkinliği planlamışlardı. Kelebeklerle dolu bir çiftliğe gideceklerdi. Burası koca şehrin gürültüsünün aksine özel kalmış bir yerdi. İnsanların son dönemlerde bu tarz yerlere ihtiyacı artmıştı. Hem öğrencilerin hem de velilerin içini ısıtan bir rota olmuştu.
Vildan Öğretmen, bilgi edinmek için önceden biraz araştırma yapmıştı. “Kelebekler hakkında bilinmeyen ne çok şey varmış!” demeden edemedi. Rengârenk kanatlarıyla adeta görsel şölen oluşturan kelebekleri çok severdi. “Kelebeğin ömrü bir gündür.” sözünün de doğru olmadığına sevinmişti. Bu kadar estetik canlıların daha uzun yaşamalarını isterdi. Okuduğu bir yazı bu isteğini daha da perçinlemişti.
“Dünya’da yaklaşık yirmi bin kelebek türü vardır. Bunların çoğu tropikal bölgelerde yaşamaktadır. En bilinen türlerden bazıları: Monark kelebek, Kırlangıç kuyruklu kelebek ve Mavi Morpho kelebeğidir.
Kelebekler, Antarktika hariç her kıtada bulunabilir. Çiçekli bitkilerin olduğu her yerde yaşayabilirler. Ormanlar, çayırlar, bahçeler, neredeyse her yerde! Yetişkin kelebekler genellikle bir ya da dört hafta yaşar. Ama kışlayan türler birkaç ay yaşayabilir. Mesela Monark kelebekler, göç sırasında sekiz ila dokuz ay yaşayabiliyor. Monark kelebekler gerçekten muhteşem canlılar!
Her yıl Kanada ve Amerika’dan Meksika’ya bir göç gerçekleşir. Dört bin kilometrelik bir yolculuk yaparlar. Bu göç, doğadaki en etkileyici olaylardan biridir. Monarklar, bu yolculuk için güneşin konumunu ve manyetik alanı kullanarak ilerlerler.”
Okudukları karşısında şaşkınlığını gizleyemedi. Bu kadar çok kelebek türü olduğunu bilmiyordu. Göç sırasındaki izlediği yolu da çok stratejik bulmuştu. Bunları düşünürken aklına insanlar geldi. Dünyada milyarlarca insan var ve hepsinin farklı özellikleri, farklı becerileri vardı. Öğrencilerinden Mehmet, gözünün önünde belirdi. Ne ödev verse hepsini zamanında yapardı. Bu da yetmezmiş gibi tüm detaylarını da çalışıp anlatırdı. Detaylar onun için çok önemliydi. Herkesle konuşmaz ama önemli konular olduğunda susturmak zor olurdu. Görev insanı olması güzeldi fakat herkesle oynamayı pek sevmezdi. Bireyselliğin onu daha güvende hissettirdiğini söylerdi.
Eylem ise Mehmet’in tam tersiydi. Ödevlerini son ana bıraktığı için annesi takip ederdi. Son gün panikler, güç bela yetiştirirdi. Sınıfın içinde en hareketli ve en renkli karakter oydu. İki dakika yerinde oturamaz sürekli bir şey yapmak isterdi. Teneffüslerde arkadaşları ile koşu yarışı yapar, sırtı kuru kalmazdı. Sınıfta arkadaşına bir şey olduğunda olayı güzel yönetirdi. Çocuktu ama kriz anlarını yönetmeyi iyi bilirdi.
Bir de Yiğit vardı tabi, beslenme çantasını yanından ayırmayan. O her fırsatta bir şeyler atıştırmayı severdi. Kışın çabuk üşüyüp yazın çabuk terlerdi. Bu yüzden sınıfın termometresi sayılırdı. Bir de koku konusunda çok hassas bir burnu vardı. Arkadaşı Süleyman’a; “Akşam balık yedin de bize niye getirmedin?” demişti.
Yirmi beş kişilik bir sınıftı ama hepsi farklı kişiliklerdi. Benzer özellikleri olanlar vardı; tıpkı kelebek türlerinde olduğu gibi. Yerinde duramayanlar, konuşanlar ve koku uzmanları… Bu benzerlikler içerisinde de her birinin farklı özellikleri vardı. Hepsini özel kılan da bu farklılıklarıydı. Hepsinin kendine özgü renkleri vardı gözünde. Mehmet mavi, Eylem turuncu, Yiğit sarı tonlarındaydı.
Karşımızdaki insanı tanımlamak, çoğu zaman kendimizi tanımlamaktan daha kolaydır.
İnsan olumlu ve olumsuz yönlerini fark etmekte zorlanabilir. Fakat karşıdaki insanı doğru gözlemleyerek çıkarım yapılabilir. Aslında o insan, kendine tutulan bir ayna gibidir. Aynayı doğru kullanabilirse kendindeki gizlenmiş güzellikleri de fark edebilir.
“Her insan, kendi benzersiz rengiyle dünyayı renklendirir.”
26 Responses
Karşımdaki kişinin aynam olması… nasıl şaşırtıcı ve güzel😍
Bir öğretmen olarak ben de her gün bu kelebek çiftliğine şahit oluyorum 🙂
Okurken aklımdan şu geçti; keşke özellikle öğretmenler olarak, öğrencilerimizin farklılıklarına odaklansak. Onların mizacına uygun ders anlatımımızı çeşitlendirebilsek ve eksik yönlerini güçlendirebilecekleri alanlar açabilsek.
Hayat bayram olsa… Ne güzel dediniz. Gerçekten her öğretmen bu bilinçte olsa insanlık değişir belki de…
Gerçekten farklılığa yönelik anlatımla dersler daha verimli olur. Peki ya ilişkilerimiz? Onların kalitesi de artmaz mı
Nasıl güzel olurdu… Bunu bir öğretmenin buraya yazması bile ne kadar kıymetli
Belki de gerçek yolculuk karşımızdakini tanımaktan önce kendimizi tanımaya cesaret edebilmekte gizlidir:)
Insanlar da Kelebekler gibi çeşit çeşit. güzellikleri, özellikleri, renkleri bambaşka 🙂 Ne güzel. Mesela benim 3 tane kelebeğim var yani 3 tane çocuğum üçü de birbirinden başka. Sanki üçünü de ben doğurmamışım :)))
Insan önce kendi rengini mi keşfetmeli, ne dersiniz?
Evet bu keşif çok kıymetli ve diğer renkleri de anlamlı kılıyor
Aynayı kendine tutmakta zorlanırken başkalarına daha kolay tutabiliyor insan, o zaman ufak da olsa başlayalım mı🌻
Farklılıklar hayatın tadı tuzu 😊
Farklılıklar ne güzel 💐
Her insan kendi benzersiz rengiyle dünyayı renklendirir👌🏼
Başka renklerin güzelliğini farkedenin hayatı da güzelleşir 🙂
Kelebeklerin bazıları düz renkli bazılarının ise renkli bir zemin üzerinde bir birinden farklı renklerle geçişleri var. Tıpkı insanlar gibi. Bir birimizin renklerinin karıştığı bir göç hikayesi…
İnsanı sadece anlamaya çalışsak o farkı da artık bize batmayacak belki… Biz ise çoğunlukla olayları kişisekleştiriyoruz…
Kendimizi tanımaya çalışmak ve başkalarınun bize ayna olması☺️
Hepimiz farklı rengiz, rengarengiz ve birlikte çok güzeliz ☺️
Her insanın kendine özgü bir rengi ve değeri olduğunu düşündüren, farkındalık kazandıran bir yazı . 👌🏻🦋
Her insanın insanlara ve dünyaya iyi gelen bir yönü var, onu bulup açığa çıkarmak bizi eşsiz yapan bir şey. O detayı bulup açığa çıkartmak kimseyi kimseyle kıyaslamamak çok önemli bir davranış kalıbı. İnsan ancak önceki halleriyle kıyaslandığında mutlu ve başarılı olur. Ve tabi rengarenk de 🙂
Kelebeklerin bu kadar farklı olduğunu bilmek bile çok şaşırttı. Sadece insanlar değil diğer tüm canlılar da farklılık gösteriyor. O halde farklılıkları bilmek de çok kıymetli oluyor 💕
İnsan gökkuşağına hep hayranlıkla bakar. Aslında insanlarda gökkuşağı bu hayatta…
Mantarlar ormanın farklı yerlerinde yetişiyor, güneş ışığına ihtiyaçları farklı, biri toprağın altında biri üstünde, bulunduğu yer farklı farklı…
Tıpkı insanlar gibi 🙂
Evet insan kendisini tanımlaması zordur ama karşısındaki insanı tanımlaması daha da kolaydır. İnsan kendisinin eksiklerini görmekte zorlanır ama karşımızdaki kişilerin artı yönlerini ve eksik yönlerine daha da kolay çözebilir.🌺
Ana renkler ara renklerimiz var bu hayatta. bir de her olaya her duruma karşı birbirinden farklı tonlarımız var. detayda farklılıklarımızı bilmek bu nedenle çok kıymetli…