Hayatın içinde sürekli farklı farklı şeyler yaşarız. Acı, tatlı, mutlu veya hüzünlü anlarımız olur. Bazen sevinir, bazen üzülür, bazen de endişeleniriz. Yaşadığımız olayların bizde oluşturduğu duygular vardır. Zamanla bunları fark eder ve bir şeyler öğreniriz. Bunlar küçücük şeyler olabileceği gibi bazen de büyük şeylerdir.
Hayatın öğretme şekli oldukça çeşitlidir. Öğrenme yolculuğunu başlatan şey de yaşadıklarımızın içinden fark ettiklerimizdir.
Hatırlıyorum da; ilkokul arkadaşımın defteri rengârenk kalemlerle yazılıydı. Defterime kenar süsünün nasıl yapıldığını ondan öğrenmiştim. Bir diğer arkadaşımın defterindeki yazı ise inci gibi diziliydi. “O kadar küçük ve düzenli yazmayı nasıl becerebiliyor?” diye düşünürdüm. Yazımı hep onunkine benzetmeye çalışırdım. Hiçbir zaman onunki gibi yazmayı başaramadım. Ancak kendime göre eskisinden daha iyi yazabildim.
Halamın kuru patlıcan dolmasını yediğimizde tadı damağımızda kalırdı. Annemin pilavı, anneannemin ise yöresel yemekleri meşhurdu. Annemden pilavı, halamdan dolmayı ve anneannemden ekşili çorba yapmayı öğrendim.
Yengem, oldum olası çok güzel örgüler örerdi. Küçükken, kuzenimle bana tığ ile zincir çekmeyi öğretmişti. Bir süre sonra şal ve bereler örmeye başladık. Lisede taktığım rengarenk şal ve berelerle anılır oldum. “Ne güzel bereler, bunları nereden buluyorsun?” diye sorarlardı.
Dedemin eski eşyalara merakı vardı. Bir gramofonu ve çok sayıda plağı vardı. Gramofonuna plak takıp dinlerken; eski eşyaları temizler ve onarırdı. Eşyaları onardıktan sonra evin en nadide parçası haline getirirdi. Eski şeylerin onarıldığında yenilerinden bile güzel olabileceğini dedemden öğrendim.
Annem giyim kuşamına çok dikkat ederdi. Desenli fularları herkes tarafından dikkat çekerdi. Çekmecesindeki rengarenk fularlara hayran kalırdım. Kıyafetinin uyumunu çantasına veya bileğine bağladığı fular ile tamamlardı. Ben de kıyafetlerimi bir aksesuarla güzelleştirmeyi annemden öğrendim.
Komşumuz Adile teyze çok güzel telkâri yapardı. Zaman zaman Adile teyzeye gidip onu izlerdim. Bir yandan telkâri yapar, bir yandan da nasıl yapıldığını anlatırdı. Bazen bana da küçük küçük denemeler yaptırırdı. Güzel şeyleri ortaya çıkarmak için sabırlı olmak gerektiğini öğrendim. Adile teyze hem sabrı öğretti hem de beni yüreklendirdi.
Herkesin hayat yolculuğunda yanında taşıdığı görünmez bir bavulu vardır. Bavulun içi, karşılaşılan olumlu ve olumsuz olaylardan öğrendikleriyle doludur. Zor bir durumla karşılaştığında mutlaka işe yarayacak şeyler bulunur. Nereye giderse gitsin, kaç yaşına gelirse gelsin sürekli yanındadır.
Bu bavul; kişinin geçmişinden getirdiği ve geleceğini tasarlamasına yardımcı olan bir bavuldur. Bazen bu bavuldakiler birleşir ona bir meslek olur. Bazen onu iyi bir eş, iyi bir anne ya da iyi bir işveren yapar.
İnsanın hayatındaki en değerli şeyi o bavulu, yani öğrendikleridir.
Öğrendiklerim; geçmişten taşıdığım, değerli görünmez bavulum…
Peki ya senin bavulun nelerle dolu?
24 Responses
Bavulumuzu bizi geliştirecek yolculuğumuzu güzelleştirecek şeylerle doldurmak nasip olsun💐
Ne kadar yüreğimize dokunan bir yazı olmuş.. Babam hep etrafındaki insanların ihtiyaçlarını gidermeye çalışırdı. Ve bunu hep tebessümle yapar, şikayet etmezdi. Bunu uyguluyor muyum? Bu şu an bana daha çok bunu düşündürdü 🙂 “Bavulumda var.” diyemiyorum ama kesinlikle bavuluma almam gerekiyor.
İhtiyaç gidermeye niyet edince, insan kendinden çıkabilince, farklılıkları da o kadar rahat görüp kabul etmiyor mu? O zaman aslında kimin ihtiyacı görülüyor?
Evet bizim bavulumuzda ne var ve yanımızdakilerin bavulundan kendimize ne katabiliriz? Eksiğimiz ne fazlamız ne?
O bavul ki, içinde kirlilerin çıkarılıp temizlenmesi, yenilerin ise eskiler ile nasıl uyumlu hale getirilerek tasarlanacağı düşünülerek yeniden bir el atma zamanı…
Kişinin kendini tanıma yolculuğu, önce en yakınında o farklılıkların kabulü ile başlamalı, ki bavulu taşıdığına değmeli…
Hayat bir yolculuksa bavulunu dolduran şeyler hep iyilik olmalı ki senin doğru yere varmana yardımcı olsun.
Görünmez bavul 🧳 ..içinde kaliteli kıyafetlerle dolu olsun isteriz ama asıl kalite insanın davranışındaki zenginliktir..Davranışında güzellik yok ise kişi en pahalı giysileride giyse kaliteli bir duruş sergileyemez,kaliteli ilişki kuramaz…
Hayat yolculuğunda ne kadar ağır olursa olsun bize asla ağır gelmeyecek tek bavul bu bavul herhalde… Öğrendiklerimiz…
Bavulumuz bize fayda sağlayacak, bizi mutlu eden başarılı yapan bilgilerle dolu olsun. Yolculuğu keyifli kılan, hayatımızı güzelleştiren iyi şeyler olsun ki taşıdığımıza değsin:)
Bu yazıyı okuyunca insanın bavulunu bir kere daha gözden geçirmesi gerektiğini düşündüm. Nasıl ki seyahate çıkmadan önce defalarca kez kontrol edip eksik bir şey var mı diye bakıyoruz. Hayatımıza da ara ara eksik veya yanlış yaptığımız yerler var mı diye dönüp bakabilmeliyiz. Ancak bu şekilde gelişiriz. Aksi hâlde yolun yarısını çoktan geçtikten sonra hatırladığımizda pek bir anlamı kalmıyor. Bavulumuza sahip çıkalım 🧳
Hayat yolculuğunda insan bavuluna ne de çok şey koyuyormuş öyle değil mi?
Bavula koyabildiklerimizse herkesten ve her şeyden bir parça olan öğrendiklerimiz, insanın hazinesi gibi.
Bavulumdaki gerçekleri öğretenlere sevgilerle 🙂
💜💕
“Eski şeylerin onarıldığında yenilerinden bile güzel olabileceğini dedemden öğrendim.”
Ne iyi bir cümle.
Her yere uyumlu değil mi?…
Geçmişte ki bir olayın mesajını doğru aldığında benzer bir olayda o aldığın mesaja uyumlu davranışı sergilediğinde, dününden daha iyi oluyorsun.
O zaman bavulumuz çeşit çeşit, renk renk farklılıklarla dopdolu oluyor 🙂
Hem de umut veren bir cümle… İnsanın yaralarını sarmasını sağlıyor hem de daha iyi bir ben olabileceğine ümit veriyor.
Öğrettiklerimle karşı tarafın da ihtiyacını giderirken, aynı zaman da kendi ihtiyacımı da görüyorum. Her mesaj iki yönlü, her adım 2 adım gibi.
Bavulumuza geçmişten getirdiğimiz öğrendiklerimizi yerleştirip, bugüne yansıtmak dileğiyle🍃
Yazıyı okuyunca hemen “bavulumda ne var?” Daha önemlisi “her zaman yanımda olan geleceğimi belirleyecek bu bavulda neler olsun isterdim?”
Hayat boyunca karşılaştığımız herkes bavulumuza bir şey bırakıyor. Kimi bir söz, kimi bir alışkanlık, kimi de bir bakış açısı…
Benim bavul boş diyemeyiz sanırım. İllaki her insanın bavulunun içinde bir şeyler bulunur. Ama yanlış birikirse yük olur. Doğrular birikirse hayat yolunda strateji olur.
İnsanın yanlışlarını biriktirmesi de ne acı bir manzara olur 🙁
Yazıyı okurken yanımdaki bavula bakar buldum kendimi. Göremediğim ama her an taşıdığım. Farkındalık oluşturanlar selam olsun 🙂
Güzel algı, güzel bavul, güzel manzara
Bavulumdaki manzaram 😊